چای تلخ
من و تو دنيا رو آفتابی می خواستيم عسلک
پيرهنای مشكی رو آبی می خواستيم عسلک
من و تو ماهی نبوديم مثه اون قصه ی ناب
تنها اين شبا رو مهتابی می خواستيم عسلک
همه ی سهم ما از دنيا همين بود عسلک
سايه ی ستاره هم ستاره چين بود عسلک
اما بين چشمای مرده و مات آدما
برق چشمای ما آفتابی ترين بود عسلک
سهم من از چش تو چن تا زل بود؟ عسلک
آخر چن تا غزل اسم عسل بود ؟ عسلک
حالا جرم ما چيه ؟ بگو به من بگو به من
بگو همبند غزلساز هميشه خوبه من
بگو پروانه ی ما صيد كدوم ثانيه شد ؟
بگو كی سر می زنه خورشيدت از غروبه من ؟
عسلک ! گاهی خيالت من رو غمگين می كنه
اسب بالدار ترانه رو برام زين می كنه
اسم تو يه طعمی داره مثه شيرينی عشق
چای تلخ لحظه ام رو اسم تو شيرين می كنه
سهم من از چش تو چن تا زل بود؟ عسلک
آخر چن تا غزل اسم عسل بود ؟ عسلک
يغما گلرويی
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 14:59 توسط غم دل
