باور کن ، صدامو باور کن 
 صدایی که تلخ و خسته ست 
 باور کن ، قلبمو باور کن 
 قلبی که کوهه اما شکسته ست 
 باور کن ، دستامو باور کن 
 که ساقه ی نوازشه 
 باور کن ، چشم منو باور کن 
 که یک قصیده خواهشه

وسوسه ی عاشق شدن ، التهاب لحظه هامه حسرت فریاد کردن ، اسم کسی با صدامه 
 اسم تو ، هر اسمی که هست 
 مثل غزل ، چه عاشقانه ست پر وسوسه ، مثل سفر 
 مثل غربت ، صادقانه ست 
 باور کن ، اسممو باور کن
 من فصل بارون برگم 
 مطرود باغ و گل و شبنم 
 درخت خشکی تو دست تگرگمباور کن ، همیشه باور کن 
 که من به عشق صادقم 
 باور کن ، حرف منو باور کن 
 که من همیشه عاشقم

 

                                  ایرج جنتی عطایی