من اکنون احساس می کنم 

بر تل خاکستری از همه آتش ها و امیدها و خواستن هایم 

تنها مانده ام .

و گرداگرد زمین خلوت را می نگرم

و اعماق آسمان ساکت را می نگرم

و خود را می نگرم

و در این نگریستن های همه دردناک و همه تلخ 

این سوال همواره در پیش نظرم پدیدار است 

و هر لحظه صریح تر و کوبنده تر

که تو این جا چه می کنی ؟

امروز به خودم گفتم 

من احساس می کنم 

که نشسته ام زمان را می نگرم که می گذرد

همین و همین .

            

 دکتر علی شریعتی