بیا که بر سر آنم که پیش پای تو میرم 

ازین چه خوش ترم ای جان که من برای تو میرم 

ز دست هجر تو جان می برم به حسرت روزی 

که تو ز راه بیایی و من به پای تو میرم 

بسوخت مردم بیگانه را به حالت من دل 

چنین که پیش دل دیر آشنای تو میرم 

ز پا فتادم و در سر هوای روی تو دارم 

مرا بکشتی و من دست بر دعای تو میرم 

بکن هر آنچه توانی جفا به سایه ی بی دل 

مرا ز عشق تو این بس که در وفای تو میرم


هوشنگ ابتهاج